W roku 2015 papież Franciszek ogłosił Światowy Dzień Modlitwy za Stworzenie. A w tym roku, papież Leon XIV wybrał na motto tego dnia: „Przemienią miecze swoje na lemiesze, a trójcinki swoje na sierpy” (Iz 2,4).
Tego dnia rozpoczyna się Czas Stworzenia i kończy 4 października, w święto św. Franciszka z Asyżu, patrona ekologii.
„Musimy badać nasze życie i uznać, jak naszymi działaniami i zaniechaniami szkodziliśmy Bożemu stworzeniu.” (Franciszek, encyklika Laudato si’, 218)
Tematem Czasu Stworzenia 2026 jest „Żywa woda”, a tekstem biblijnym na ten rok jest wizja z Księgi Ezechiela 47,9.12, interpretowana jako wizja nadziei i ekologicznego uzdrowienia. Obraz żywej wody płynącej ze świątyni Bożej, osadzony w kontekście wygnania i straty, sugeruje uzdrowienie, które odnawia ziemię, wodę i bioróżnorodność. Przypomina również o ludzkiej odpowiedzialności wobec całego stworzenia.
W tym roku symbolem jest „zanurzenie w żywej wodzie”. Zaprasza chrześcijan do duchowego zanurzenia – do wspólnej modlitwy i rozważań nad wodą z rzek, strumieni, fontann, kropielnic, jezior i morza, inspirowanych Duchem Świętym, oraz do wspólnej pracy na rzecz odnowy stworzenia. Wizja Ezechiela o wejściu do rzeki przypomina nam chrzest. Jako wierzący, jesteśmy obiecani, że jeśli przyjmiemy wodę ze świątyni – czyli Boże uzdrowienie – to „rzeki żywej wody” będą płynąć również z naszych serc. Kiedy zostaniemy uzdrowieni i odnowieni, żywa woda będzie płynęła również z nas, aby uzdrawiać innych i uzdrawiać stworzenie.
Dagmar Větrovská
MODLITWA na Czas Stworzenia 2026
Żywa woda
Święty Boże, Twój Duch na początku unosił się nad wodami.
Zbieramy się jako część Twojego wspólnoty wszystkich stworzeń i razem z nimi tęsknimy za Twoją łaską. Dziękujemy za dar wody, krwi życia naszego wspólnego domu, która podtrzymuje życie cedrom i wielorybami, pastwiskami i miastami. Jesteśmy wdzięczni za lokalne źródła wody, które odżywiają nasze domy i nasze stworzenia. Dziękujemy za to, że w Twoim dobrze nawodnionym ogrodzie każda kropla jest świętym świadectwem Twojej miłości.
A jednak wyznajemy, że traktowaliśmy ten dar jak towar. Zalaliśmy morza naszymi odpadami i obserwowaliśmy, jak temperatury wznoszą się do sądu. Obyśmy opłakiwali spękane ziemie obszarów dotkniętych suszą i słone łzy uchodźców klimatycznych. Rozpuść nasze zamrożone serca, Boże, aby zaczęły płynąć wody pokuty.
Boże wszystkiego życia, obiecałeś, że gdziekolwiek popłynie rzeka wypływająca z Twojej świątyni, wszystko będzie żyło. Rozbudź w nas powołanie do dbania o wody, ochrony zlewni, obrony praw wodnych i szacunku dla godności tych, którzy pragną. Niech Twoje słowo stanie się w nas źródłem, z którego wypływa uzdrowienie dla wszystkich narodów.
Niech Bóg Ojciec, który wyprowadził wodę ze skały, zachowa nas przy życiu na pustyni.
Niech Chrystus, woda życia, odświeży nas do dzieła odnowy.
A niech Duch Święty poniesie nas na prądach łaski, dopóki sprawiedliwość nie zacznie płynąć jako nieskończony strumień żywej wody.
Amen.
